Во последните години на пазарот се појавија бројни алтернативи на шеќерот, а една од поновите е алулозата. Иако сè уште не е толку позната како стевијата или сукралозата, интересот за неа постојано расте. Причината е едноставна – има вкус многу сличен на обичниот шеќер, но обезбедува значително помалку калории и не предизвикува нагло покачување на шеќерот во крвта.
Што е алулоза?
Алулозата е таканаречен „редок шеќер“, бидејќи природно се наоѓа во многу мали количини во одредени намирници. Може да се сретне во сувите смокви, сувото грозје, јаворовиот сируп, кафеавиот шеќер и пченицата, но концентрациите се многу ниски. Поради тоа, комерцијалната алулоза најчесто се произведува од пченка или фруктоза со помош на специјални ензимски процеси. Иако нејзиното производство е релативно ново, денес таа сè почесто се користи како состојка во нискокалорични производи и како засладувач за домашна употреба.
По што се разликува од обичниот шеќер?
Алулозата има вкус многу сличен на шеќерот, но е околу 70% помалку слатка. Истовремено, обезбедува само околу 10% од калориите што ги содржи истата количина обичен шеќер. За разлика од сахарозата, алулозата речиси и не учествува во метаболизмот на организмот. Најголемиот дел се апсорбира во тенкото црево и се излачува преку урината, без значително да се искористи како извор на енергија.
Поради ваквиот начин на обработка, алулозата:
- обезбедува многу малку калории,
- не предизвикува значително покачување на нивото на гликоза во крвта,
- не го зголемува нивото на инсулин,
- не придонесува за развој на кариес.
Токму овие својства ја прават интересна алтернатива за лица кои сакаат да го намалат внесот на шеќер или калории.
Како организмот ја обработува?
Иако хемиски припаѓа на групата едноставни шеќери, алулозата се однесува поинаку од гликозата и фруктозата.
Околу 70% од внесената количина брзо се апсорбира и непроменета се излачува преку урината во текот на 24 часа. Остатокот поминува низ дебелото црево и се елиминира во наредните ден-два.
Поради тоа што организмот речиси не ја метаболизира, алулозата има минимално влијание врз нивото на шеќер и инсулин во крвта.
Кој најчесто ја користи?
Алулозата привлекува внимание кај луѓето кои сакаат да го намалат внесот на шеќер без целосно да се откажат од слаткиот вкус. Таа често се користи во производи наменети за лица што следат нискојаглехидратна или кетогена исхрана, бидејќи не придонесува значително кон вкупниот внес на јаглехидрати кои влијаат врз нивото на гликоза во крвта. Дополнително, благодарение на својот вкус и својствата при печење, алулозата може успешно да се користи во подготовка на колачи, десерти и други печива, каде што многу други засладувачи не даваат исти резултати како шеќерот.
Дали алулозата е безбедна?
Според досегашните научни докази, алулозата се смета за безбедна за употреба. Американската администрација за храна и лекови (FDA) во повеќе наврати ја оценила достапната научна литература и ја прифатила алулозата како супстанца што е „општо признаена како безбедна“ (GRAS) за употреба во храната. Иако истражувањата продолжуваат, досегашните податоци покажуваат дека алулозата добро се толерира кога се консумира во вообичаени количини.
Алулозата претставува една од најновите генерации нискокалорични засладувачи. Таа обезбедува сладок вкус со значително помалку калории од обичниот шеќер, не предизвикува нагло покачување на шеќерот во крвта и не придонесува за развој на кариес.
Иако сè уште не е толку широко распространета како другите засладувачи, нејзината употреба постепено расте. За лицата кои сакаат да го намалат внесот на шеќер, а притоа да го задржат природниот сладок вкус на храната, алулозата може да биде една од интересните алтернативи како дел од разновидна и урамнотежена исхрана.
